Sportweddenschappen sites 2026: 24 dossiers voor 25 domeinnamen

Op 13.11.2026 nagegaan bij het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ en bij de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Waar het wedden in België zijn geld vandaan haalt

De Belgische sportweddenschap is klein geworden en streng. Sinds de wetgever het mes in de promotie zette, is er geen weggeefweddenschap meer te vinden bij een vergunde aanbieder, geen verdubbelde inzet als welkomstgeschenk, geen “eerste weddenschap gratis” in koeienletters boven een voetbalveld. Wat er overblijft is een markt met een vast aantal deuren. Het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ telde in het uittreksel van 9 oktober 2026 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Dat is het hele speelveld. Vierentwintig dossiers, vijfentwintig adressen, en daarachter een paar miljoen Belgen die op een zaterdagavond een tientje op een doelpunt zetten.

Dat is de eerste kost die niemand op een bonnetje ziet. Een markt van vijfentwintig domeinen is geen markt waarin aanbieders elkaar de prijs afvechten. Het is een markt waarin elke aanbieder ongeveer dezelfde marge kan rekenen zonder klanten te verliezen, want waar zouden die klanten heen gaan? Concurrentie in een vrije markt drukt de prijs en dekt het risico met omzet. Concurrentie in een verzegelde markt drukt niets, want de deur staat op een kier die de wetgever zelf op een kier heeft gezet.

Vandaar de houding van deze pagina bij elke euro. De inzet is niet wat de speler betaalt — die komt terug als hij wint, en als hij verliest is hij weg. Wat hij betaalt is het verschil tussen wat hij inzet en wat het wedkantoor hem op termijn terugbetaalt: de marge, verstopt in de quotering, onzichtbaar voor wie de odds leest als een kans in plaats van als een prijs. Daar komt een tweede rekening bij, en die staat wel zwart op wit: de stortingslimiet van 200 euro per week en per website waarover verderop meer. Wie twintig euro per week speelt merkt er niets van. Wie driehonderd euro per maand wil spelen, merkt dat het geld niet stroomt wanneer hij wil.

En dan is er de rekening die pas komt als het misloopt. Een site zonder Belgische vergunning moet het uitsluitingsregister EPIS niet raadplegen, heeft geen vergunning van de Kansspelcommissie en biedt geen Belgische klachtenroute. Wie daar bewust speelt, speelt op eigen risico en in zijn eentje.

Wat u op deze pagina zoekt en wat u hier vindt

Er zijn twee soorten vragen in deze zoekopdracht, en ze hebben verschillende antwoorden. De ene vraagt naar een weddenschap: op welke sport, welk toernooi, welke markt, tegen welke quotering. De andere vraagt naar een site: is dit een legale aanbieder, wat mag hij van mij weten, wat mag ik van hem verwachten. De marketeer die u naar een welkomstbonus wil lokken, heeft er belang bij dat u denkt dat de eerste vraag alles is.

Deze pagina beantwoordt de tweede vraag eerst en grondig. De verdeling is bewust. Hoe een quotering werkt en wat er in verstopt zit, krijgt hieronder een eigen uitleg met een narekening erbij, want dat is de enige manier waarop een lezer ooit ziet wat hij betaalt. Verderop staan de competities en toernooien waarop u kunt wedden, de tien aanbieders met een F1+-vergunning in de volgorde waarin deze pagina ze bespreekt, de wettelijke grondslag van het hele systeem, en wat er geregeld is voor wie de controle over het spel verliest.

Eén ding vindt u hier niet. Geen opmerking over wie er zaterdag wint, geen “zekere” combinatie, geen systeem dat de bookmaker zou kloppen. Niemand kan een uitslag kennen. Wie u een uitkomst voorspelt en op basis daarvan geld van u aanneemt, verkoopt u een waarschijnlijkheid die hij niet bezit.

Competities, toernooien en wat er in België op het programma staat

De Belgische wedmarkt heeft een sport: voetbal. Niet omdat de wet dat zegt, maar omdat de schermen het zo uitwijzen. Elk van de tien hieronder besproken aanbieders opent zijn wedprogramma met de nationale en internationale competities, en de rest van het aanbod hangt er in wisselende dikte omheen. Wie een aanbieder beoordeelt, let dus niet op het aantal sporten in een folder maar op de diepte van de markt waarin hij zelf speelt.

Het wedprogramma van Scooore loopt langs meer dan 50 sporten, waaronder voetbal, tennis, basketbal, Formule 1, e-sport en darts. Bet777 zet daar een ander getal tegenover: meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten. Starsport noemt meer dan 30 sporten plus de belangrijkste e-sportcompetities, die in de app live via Twitch worden gevolgd. Elite Sports houdt het smaller en concreter — weddenschappen voor en tijdens de wedstrijd op voetbal, tennis, basketbal, wielrennen en paardenrennen. Vier verschillende verhalen dus, en het verschil zit niet in de sporten maar in wat u per wedstrijd kunt kiezen. Tweehonderd markten op één voetbalwedstrijd zijn voor een doorsneespeler even nutteloos als twee, behalve op de ene avond dat de spits geblesseerd uitvalt en er in het aanbod van de een wel een markt voor bestaat en bij de ander niet.

Voetbal, tennis, basketbal en paardenrennen: de dikte van het aanbod

Wat de wet over het wedprogramma zegt, is korter dan het aanbod doet vermoeden. Vaste weddenschappen op sport via internet zijn het F1+-product; al het andere moet zich in de tekst van de wet verantwoorden. Een weddenschap op een gebeurtenis die al bekend is, mag niet. Een weddenschap op een activiteit waarin de meeste deelnemers jonger zijn dan 21 mag niet, wat jeugdvoetbal uitsluit. En de Kansspelcommissie kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een wedstrijd niet gegarandeerd kan worden — een instrument tegen matchfixing dat de aanbieder niets kost en de kleine competitie wel parten speelt, want juist daar is de integriteit van de uitslag het moeilijkst te garanderen en staat de kennis van een insider het hoogst geprijsd.

Voor paardenrennen geldt een eigen regime. Alleen bepaalde onderlinge weddenschappen en vaste weddenschappen mogen, ook op races in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt; de organisator heeft daarvoor de vergunning F1P nodig. Op het register van de Kansspelcommissie staan de paardenhuizen Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Welk van de drie de onderlinge weddenschap online aanbiedt, is niet komen vast te staan, en deze pagina zegt daarom niets over hun online aanbod. Wie een paardenweddenschap wil plaatsen, vraagt het rechtstreeks aan het wedkantoor waarop hij wil spelen: de vergunning van dat huis staat op zijn eigen site en de webwinkel van dat huis vertelt welke vorm van weddenschap er loopt.

Live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen vormen samen het grijze gebied van de Belgische markt. De wet die deze pagina heeft gelezen bevat er geen specifieke bepaling over; de aanbieders bieden ze aan; of de Kansspelcommissie er een beperkt, staat nergens. Een premie voor e-sport en virtuele sport valt in dezelfde categorie: wat een aanbieder aankondigt, is zijn eigen verklaring, en of die verklaring een wettelijke basis heeft in de zin van de wet is een andere vraag dan of de app het knopje toont.

Dat verschil tussen aankondiging en vergunning is de goedkoopste manier om geld te verliezen, en het kost ook nog tijd. Reclame voor kansspelen is verboden, behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toestaat, met een boete tot 576.000 euro. Sinds het koninklijk besluit van 27 februari 2023, gepubliceerd op 8 maart 2023 en van kracht op 1 juli 2023, mag een vergunninghouder alleen op zijn eigen website en zijn eigen sociale kanalen adverteren: geen bewegende beelden van meer dan vijf seconden, geen interactiefunctie, geen persoonlijke berichten, geen echte of fictieve personen, en altijd de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij. Reclame voor sportweddenschappen bestaat dus wel, maar ze verkoopt niets en ze beweegt amper. Wat overblijft is de sponsoring.

Sponsoring, shirtreclame en het budget dat daaruit verdwijnt

Sportief sponsoren is de omweg die de wetgever zo lang mogelijk heeft laten bestaan. Stadionreclame is verboden sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo van een operator op een sportshirt is beperkt tot 75 vierkante centimeter, niet op de voorzijde, tot 31 december 2027, en tot 50 vierkante centimeter vanaf 1 januari 2028. Sponsoring van beroepssportverenigingen zou vanaf 1 januari 2028 helemaal verboden zijn, al heeft de Raad van State de juridische grondslag daarvan betwist en staat niet vast of die regel standhoudt.

Voor de lezer is dat alles één zakelijke vraag: hoeveel reclamegeld heeft de aanbieder nog te verdelen? Niet één euro daarvan is een kost voor de speler in de boekhouding van de operator, maar elke euro die een vergunninghouder aan een shirt besteedt, is een euro die ergens tussen inzet en uitbetaling vandaan moet komen. De marge is de enige bron. Dit is de reden waarom de terugkerende kleine markt waarop niemand let, de Nederlandse derde divisie of een oefenduel in januari, niet wordt afgeschaft. Er is ruimte genoeg.

Voor wie deze regels als kapitaalvernietiging ziet: dat zijn ze, en ze zijn de prijs van het verbod op bonusjacht en van het verbod op stadionreclame. De afweging is er een van volksgezondheid tegen omzetgroei, en de wetgever heeft ze beslist. Wie daar anders over denkt, kan dat op verkiezingsdag zeggen. Vandaag geldt het.

Wat de quotering van een markt nu werkelijk wegneemt

Hier komt het enige stukje rekenwerk dat niemand voor u doet: wat er in de quotering zit voordat u op de knop drukt. Neem het klassiekste voorbeeld dat er bestaat, een markt met precies twee uitkomsten en odds van 1,90 en 1,90, gelijk verdeeld. Wie de quotering leest als een kans, rekent 1 ÷ 1,90 en komt op 52,6 %. Twee keer 52,6 % is 105,3 %. Dat kan niet, want alle kansen in één wedstrijd tellen samen op 100 %. Het overschot van 5,3 % is de marge: het aandeel van elke ingezette euro dat de aanbieder houdt op deze markt, ongeacht de uitslag.

Anders gezegd, en misschien duidelijker: van elke euro die op deze markt wordt ingezet, keert de aanbieder gemiddeld ongeveer 94,7 cent terug en houdt hij 5,3 cent. Dat is de kostprijs van de weddenschap, en ze staat nergens op de bon. Ze zit in de prijs. Wint u, dan merkt u het niet, want de uitbetaling gebeurt volgens de quotering die u hebt gekregen. Speelt u honderd keer op dit soort markt, dan betaalt u vijf procent van uw omzet als een tol die u nooit hebt goedgekeurd.

De band, en de voorwaarde erbij. Het cijfer van 5,3 % is geen markttarief en geen vast gegeven; het hoort bij deze ene voorbeeldmarkt met gelijk verdeelde kansen. In de praktijk hangt de marge af van de sport, de competitie en de markt: een topwedstrijd trekt de handel en zakt naar een marge in de orde van 5 %, een handbalwedstrijd in de lagere regionen kan er twee tot drie keer boven liggen, een nichecompetitie met weinig tegenspel nog hoger. Wie de marge bij zijn eigen aanbieder wil kennen, hoeft niets te downloaden: de quoteringen van alle uitkomsten van één en dezelfde markt omrekenen naar kansen en optellen, is het hele werk. Komt u uit op 104 %, dan betaalt u die markt 4 %. Komt u uit op 107 %, dan betaalt u er 7 %, en dan loont het de moeite om voor die ene competitie een andere deur te zoeken.

Eén nuance die deze pagina er zonder omhaal bij zet. De quotering is geen kans en de marge is geen zekerheid. De 94,7 cent terugbetaald per euro is een gemiddelde over zeer veel weddenschappen op deze markt, onder de veronderstelling dat de quotering de werkelijkheid redelijk volgt. Wie met een quotering van 1,90 op een kans van 60 % speelt, wint op lange termijn ondanks de marge. Wie op een kans van 40 % speelt, kan een dijk van een systeem in handen hebben en evengoed leeg naar huis gaan. De marge bepaalt wat u gemiddeld betaalt; ze zegt niets over de kans dat u wint. Wie het omgekeerde vertelt, verkoopt u iets.

De tien sportweddenschappen sites met een F1+-vergunning naast elkaar

Deze tabel is de kern van de pagina en tegelijk het kleinste stukje papier dat genoeg zegt om een volgend besluit te nemen. Tien aanbieders staan erin, elk met een website die op het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ voorkomt in de versie van 9 oktober 2026, en elk met de dossierhouder erachter en met wat de eigen voorwaarden van de aanbieder over zijn aanbod zeggen. Dat laatste is geen detail: het is de enige bron op deze pagina die de aanbieder zelf in de hand heeft, en wie de duurzaamheid van een wedprogramma wil inschatten, kijkt naar de houder. De landelijke exploitant van een speelzaal of een wedlokaal zet zijn aanbod niet op als hij de vergunning volgend jaar kwijt is.

De kolom die u het snelst zult willen gebruiken is niet de derde maar de tweede. Zet de dossierhouder naast de merknaam en de markt leest anders. Golden Palace Sports, Elite Sports, Scooore, Bet777, Betsson Sports, Betano en Circus Sport hangen elk aan een Belgisch vennootschap dat een fysieke inrichting uitbaat — een landelijke speelzaal, een wedlokaal, een casino. bwin hangt aan Leader Bet, dat de Belgische app van het merk uitbaat; Vivat Bet aan L.B.C.; Starcasino Sport aan SGS Betting. De groepsstructuur staat nergens in dat register, en dit is dus geen kaart van wie bij wie hoort. Het is een kaart van wie de vergunningsverantwoordelijkheid draagt.

De derde kolom moet u in stukken lezen. Ze vergelijkt niet zoals de aanbieders hun eigen productfolders naast elkaar leggen: het ene merk telt betaalmethoden, het andere sporten, het derde markten, en app-aankondigingen lopen door elkaar. De bedragen erachter — wat een uitbetaling aan tijd kost, welke limiet per opname geldt — staan niet in de eigen voorwaarden die deze pagina heeft gelezen, en ze staan daarom niet in de tabel. Wie zijn opname wil plannen, leest de betalingspagina van zijn eigen aanbieder voor hij de eerste euro stort. Dat is geen formaliteit: de stortingslimiet van 200 euro per week hangt aan een spelersrekening, en geld dat op die rekening zit maar niet naar buiten kan, is een bijzonder onhandige vorm van spaargeld.

Wat de marge per aanbieder betreft, blijft de tabel stil, en dat is een oordeel en geen omissie. Er zijn geen quoteringen per aanbieder en per markt beschikbaar die één momentopname op één dag dragen, en een cijfer zonder datum is geen cijfer. Wie de tien op prijs wil vergelijken, moet het zelf doen: kies één wedstrijd, één markt, noteer de quoteringen bij de twee of drie aanbieders waarop u een account hebt, en reken de marge uit zoals hierboven. Dat is een half uur werk voor een heel seizoen gemiddeld voordeel.

Hoe deze tien zijn gekozen en wat die keuze u kost

De volgorde waarin deze tien hier staan, is de volgorde waarin de app-vermeldingen hun sportaanbod beschrijven, en ze is redactioneel. Er bestaan geen marktaandeelcijfers per merk, dus er kan geen rangschikking op populariteit, op omzet of op kwaliteit worden gemaakt; wie dat wel doet, liegt. De keuze is breder: tien merken wier eigen vermelding iets over hun sportaanbod zegt. Merken die op het register staan maar hun aanbod niet beschrijven, staan er niet in, en dat zegt niets over hun vergunning. Staat een naam er niet, dan is dat geen aanwijzing dat er iets mis is — het is een leegte in de beschikbare informatie, niet in de markt. Er zijn immers 24 dossiers voor 25 domeinnamen, en dat is de volledige vergunde deur van het land.

Wat die constructie u als lezer kost, is de illusie van volledigheid. Een lijst van tien leest als de markt. Het is een uittreksel. De eerlijkheid waarmee dat hier wordt gezegd, is ook de eerlijkheid waarmee u verder moet werken: uw aanbieder is niet per se deze of gene, en of hij op het register staat, kunt u in een paar tellen zelf uitzoeken in plaats van het van welke pagina dan ook aan te nemen.

De zes punten waarop deze sites afgerekend worden

Deze pagina beoordeelt elke aanbieder op criteria die met geld te maken hebben in plaats van met knopjes, want er zijn er zes en ze zijn niet even zwaar.

• De vergunning en de vergunninghouder. Komt de website voor op het F1+-register van de Kansspelcommissie, en wie draagt het dossier? Een domein dat niet in het register staat, is niet vergund, ook wanneer de merknaam overal te zien is. Een domein dat er wel in staat, brengt de volledige Belgische bescherming mee.
• Het wedprogramma. Niet het aantal sporten maar de diepte van de markt waarin u zelf speelt: hoeveel competities, welke markten per wedstrijd, hoeveel alternatieven als het aanbod krimpt.
• Live en streaming. Welke wedstrijden werkelijk live te volgen zijn en welke markten tijdens de wedstrijd open blijven, met de kanttekening dat dit een grijze zone is zolang de wet er niets over zegt.
• De betaalmethoden. Wat de eigen voorwaarden noemen: Bancontact, bankoverschrijving, e-wallets. Kredietkaart is verboden voor spelen via informatiemaatschappij-instrumenten en een lening of krediet aan een speler is verboden.
• Wat het spel mag kosten. De marge in de quotering, en wat de aanbieder aan stortings- en speellimieten beschikbaar stelt.
• De middelen voor wie het niet meer onder controle heeft. Stortingslimieten, tijdslimieten, de opvolging van speelgedrag en de doorverwijzing naar hulp.

De volgorde is die van belangrijk naar nuttig, en de eerste twee zijn de enige twee waarop een fout niet te herstellen is. Een aanbieder met een dun programma kost u een avond. Een aanbieder zonder vergunning kost u, in het slechtste geval, een klacht die nergens terecht kan.

De gemiddelde kost per weddenschap: een rekenvoorbeeld met de band eromheen

Wie het cijfer van hierboven meeneemt naar zijn eigen spel, ziet het al snel in euro's in plaats van procenten. Speel een honderdtal weddenschappen van 20 euro op een markt met odds 1,90 en 1,90, en dan:

• 100 weddenschappen × 20 euro = 2.000 euro omzet over de periode;
• de uitbetaling op deze markt bedraagt afgerond 94,7 %, dus keert de aanbieder gemiddeld ongeveer 1.894 euro terug;
• het verschil, om en bij de 106 euro, is wat de marge u over die honderd weddenschappen kost.

Dat is een gemiddelde, geen afrekening. Ga er niet van uit dat u precies dat bedrag zult terugwinnen of verliezen; de variatie op honderd weddenschappen is zo groot dat beide kanten van dat getal elkaar bijna raken. Iemand die een enkel weddenschapje per maand plaatst, voelt het verschil niet; iemand die elke dag speelt, betaalt de tol elke dag.

En zodra u van de voorbeeldmarkt afstapt, verandert de band. De 94,7 % hoort bij gelijk verdeelde odds van 1,90. Verandert de verhouding binnen dezelfde markt, dan verandert de marge mee, en dat is precies het gat dat een aanbieder kan gebruiken zonder dat de quoteringen op de hoofduitkomst er anders uitzien. Een gelijkspel dat aan de hoge kant wordt gezet, is een quotering die het oog niet opmerkt en de portemonnee wel. Vandaar dat de vergelijking van de tien hier geen eindcijfer krijgt: de band van ongeveer 5 % op een gelijk verdeelde markt tot zeven of acht procent op een dunne markt is de werkelijkheid, en één getal zou die werkelijkheid verbergen.

De wettelijke grondslag van het Belgische online wedden

De hele Belgische markt hangt aan één artikel, en wie dat artikel niet kent, leest de rest van deze pagina verkeerd. Het is artikel 43/8 van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen: in België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan de houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder. Lees dat drie keer. De online vergunning bestaat niet op zichzelf. Ze is een aanhangsel van een fysieke inrichting, en dat is de hele architectuur van het systeem: wie geen speelzaal, geen wedlokaal of geen renbaan heeft, krijgt geen website.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

België is daarmee een vergunde markt met een gesloten, geplafonneerd model. Dat woord “geplafonneerd” is geen retoriek. Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal wedorganisatoren te beperken, en het register van 9 oktober 2026 laat zien hoe dat uitpakt: 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. De klassen daarnaast zijn F1 (het organiseren van weddenschappen, vernieuwbaar in periodes van negen jaar), F1P (paardenrennen, artikel 43/2/1) en F2 (het aannemen van weddenschappen, drie jaar, voor wedlokalen).

De basisregel staat op artikel 4 § 1 van de wet, samen met de sanctie erbij: zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden, de boete loopt tot 960.000 euro.

De aanvullende vergunning F1+ en wat “een vergunning per website” in de praktijk betekent

Er zijn twee misverstanden die jaarlijks geld kosten, en het tweede is bijna onbespreekbaar zolang het eerste blijft staan. Het eerste misverstand is dat een buitenlandse vergunning in België iets waard is. Ze is het niet. De F1+-vergunning is Belgisch: een vergunning uit Malta, Curaçao of het Verenigd Koninkrijk vervangt ze niet. Een aanbieder die met een keurig Maltees nummer onderaan de pagina staat, is daarmee niet vergund in België, en de Kansspelcommissie noemt hem in één adem met de andere illegale aanbieders.

Het tweede misverstand is dat de merknaam vergund zou zijn. Dat is ze niet. De vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Dit is de scherpste regel in het hele systeem en de minst begrepen. Hetzelfde casino dat in België een vergunning heeft voor zijn speelzaal en zijn casinodomein, heeft daarmee geen sportweddenschappen vergund: een wedmerk loopt op zijn eigen domein, los van het casino. Wie op “bwin” wedt, wedt niet op de app van een vergund merk maar op één welbepaald domein, en alleen dat domein is gedekt.

Voor u betekent dit een gewoonte die één keer werk kost. Vergelijk wat u in de app ziet met wat op de site zelf staat: welke maatschappij achter de site zit, welk vergunningsnummer er vermeld wordt, en of dat nummer in het register terugkomt. Een vergunningnummer dat de aanbieder noemt, is een beginpunt, geen bewijs. Het bewijs staat in het register, en de nummers van de tien in de tabel hierboven zijn meteen uw controlelijst. Vijf minuten op de computer, en u weet of de rekening die u gaat openen ergens op steunt.

Toezicht, sancties en wat de Kansspelcommissie werkelijk doet

De toezichthouder is de Kansspelcommissie (KSC), in het Frans de Commission des jeux de hasard (CJH), met de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers als basistekst. Dat is geen dode letter. De meest recente wijziging van die tekst komt uit de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, waarbij verschillende bepalingen — waaronder de artikelen 43 en 54 — in werking traden op 1 juni 2026. Wat die wijziging in de praktijk verandert, is niet komen vast te staan, en deze pagina schrijft daarom geen regel toe aan iets wat niet is gelezen. Wie zijn rechten wil kennen, leest de geconsolideerde tekst en niet de samenvatting van een website, deze incluis.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Het eerste gereedschap van de toezichthouder is geen boete maar een lijst. Op grond van artikel 43/8 § 2 houdt de Kansspelcommissie een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden; de lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd zodat de toegang kan worden geblokkeerd. De pagina met de door de KSC geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met 28 september 2026 als recentste beslissing; vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt.

Duizend-en-zestien adressen die na vijf jaar verdwijnen, is een lijst met een groot verloop. Dat zegt iets over de markt: het aanbod verdwijnt niet als het geblokkeerd wordt. Het verhuist. Voor u is de praktische betekenis anders dan u zou denken: een geblokkeerde site is geen exotisch risico dat ergens ver weg gebeurt. Het is een domein dat u één keer intikt, waarna uw provider u vriendelijk meedeelt dat dit niet gaat. Wie dan een omweg zoekt, zoekt die bewust.

Daar hangt een rekening aan, en ze is groter dan de meeste lezers verwachten. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2 van de wet, met een boete tot 576.000 euro, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. Dat is de speler zelf. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen — een figuur die de toezichthouder zelf hanteert, en één die niet overeenkomt met het wettelijke boetebedrag; deze pagina geeft ze zoals de Kansspelcommissie ze geeft en houdt ze daarmee voor wat ze zijn. Een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden, en wie daarom denkt dat er geen risico is, heeft de rekening nog niet gekregen. Daarnaast staat de gewone rechtsweg open: iedere belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen een illegale site, op grond van artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht.

Het F1+-register: hoe u in drie stappen controleert of een site vergund is

De controle is het goedkoopste stuk onderzoek dat u op deze pagina kunt uitvoeren, en ze is volledig gratis.

• Stap één — haal het nummer van de site zelf. Elke vergunde aanbieder vermeldt zijn vergunningsnummer en de maatschappij achter de site. Noteer beide letterlijk, met de domeinnaam erbij.
• Stap twee — leg ze naast het register. Op data.gamingcommission.be staat het register van de aanvullende vergunningen F1+ met de dossiers en de domeinnamen. In het uittreksel van 9 oktober 2026 stonden er 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Zoekt u een domein dat er niet tussen staat, dan is dat domein niet vergund, punt.
• Stap drie — kijk naar de domeinnaam, niet naar het logo. De vergunning plakt aan het domein. Een merknaam zonder domein, een app zonder vermelding, een pagina die de naam van een vergund merk draagt maar op een ander adres draait: geen van alle is gedekt.

En dan de vraag die iedereen zich één keer stelt en waarop het antwoord even kort is als onaangenaam: speelt het dan werkelijk iets uit? Ja, en niet in de kleine lettertjes. Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning moet het niet raadplegen, biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie en heeft geen Belgische klachtenroute.

Dat is de hele kern in één zin, en elke andere kost op deze pagina is klein ernaast. De marge van een paar procent betaalt u ook bij de legale aanbieder. Wat u bij een illegale aanbieder inlevert, is de bescherming: het verbod op krediet, de stortingslimiet, de leeftijdscontrole en de mogelijkheid om naar de Kansspelcommissie te stappen als een geschil escaleert. Het aandeel van de markt mag dan bescheiden zijn, de prijs van de verkeerde deur is dat niet.

De belasting: wie betaalt, en de grens van wat daarover vaststaat

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. De uniforme tariefvoet in Vlaanderen is 15 % op dezelfde basis, met 11 % voor online spelen en weddenschappen en 15 % voor paardenrennen, hondenrennen en sportevenementen. In Wallonië geldt 15 % van de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen, en 11 % voor weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie — internet, telefoon, sms — worden geplaatst. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is.

Dit is het punt waarop een lezer meestal twee vragen stelt, en deze pagina kan er maar één beantwoorden. De eerste is of de belasting zijn probleem is: nee. Ze wordt geheven op het niveau van de operator, op de inzetten min de uitbetaalde winsten, en niet op de speler. De tweede is of zijn eigen winst belast wordt. Dat staat niet vast op grond van een primaire bron: deze pagina schrijft daarom noch “belastingvrij”, noch “belastbaar” op. Wie het zeker wil weten, legt de vraag voor aan de FOD Financiën of aan een accountant. Belastingadvies hoort niet van een wedgids te komen.

Wat wel vaststaat, is dat een verhoging van het Vlaamse online tarief in 2024 werd beslist en dat er volgens de pers van 31 maart 2026 nog geen wettekst lag. Er is met andere woorden geen tariefverhoging van kracht. Een beslissing is geen wet, en deze pagina rekent met wat geldt.

Het grijze gebied: wat de wet niet regelt en hoe u daar zelf mee omgaat

De Belgische wetgeving is streng op wat er mag worden aangeboden en stil op hoe het aanbod functioneert.

Over e-sportweddenschappen, virtuele sporten en een wedbeurs zegt de tekst niets. De dichtstbijzijnde term die de wet kent is de onderlinge weddenschap, de pool waarbij de spelers tegen elkaar spelen, en of een aanbieder die als wedbeurs presenteert juridisch als een onderlinge weddenschap geldt, staat niet vast. Deze pagina schrijft dus niet dat ze mogen en niet dat ze verboden zijn. Over live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen bestaat evenmin een specifieke bepaling in de gelezen tekst.

Dat is geen reden om te denken dat alles kan. Het is een reden om in uw eigen belang het simpele criterium te gebruiken: een product dat een vergunde aanbieder aanbiedt, is een product waarvoor hij de verantwoordelijkheid draagt, en een product dat een klant via een omweg op een niet-vergund domein vindt, is dat niet. Wie twijfelt, vraagt het aan de Kansspelcommissie in plaats van aan de aanbieder, die geen neutrale partij is.

Verantwoord spelen en de remmen die de wet heeft ingebouwd

Er zijn twee manieren waarop een gokmarkt een speler beschermt. De eerste is door hem tegen de aanbieder te beschermen, en dat is het werk van de vergunning en de marge. De tweede is door hem tegen zichzelf te beschermen, en daar is de Belgische wet ongebruikelijk rechtlijnig in. Het verbod op bonussen is geen public relations. Het is een ingreep in de mechanica van het spel zelf, en wie hem eenmaal begrijpt, begrijpt ook waarom de rest van de regels er zo uitziet.

Zelfuitsluiting via EPIS en de wachttijd van drie maanden

Het systeem EPIS, het Excluded Persons Information System, bestaat sinds 2004 en wordt beheerd door de Kansspelcommissie. Het bundelt alle uitgesloten spelers. Bij deelname aan weddenschappen worden naam, voornaam en geboortedatum gecontroleerd, online en offline, bij elke vergunde operator in het land. Kan de anonieme speler bij een vergunde Belgische aanbieder bestaan? Nee, en dat is de hele bedoeling.

Er zijn verschillende wegen naar het register. Een inschrijving kan uitgaan van de speler zelf, met zijn itsme of zijn eID-lezer, of met een papieren formulier naar de Kansspelcommissie. Ze kan ook uitgaan van een betrokken derde, zoals een partner. Een rechterlijke beslissing kan de aanleiding zijn, bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling. Bepaalde beroepen staan standaard geregistreerd: magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden. En een voorlopig bewindvoerder kan de inschrijving vragen voor wie onder zijn bewind staat.

De wachttijd is het onderdeel dat het minst goed begrepen wordt en het meest onaangenaam is. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Niet drie maanden vanaf de dag dat u spijt krijgt: drie maanden vanaf de ontvangst van uw aanvraag, en die ontvangst is een bevestigd feit. Wie deze weg neemt, moet zich realiseren dat hij zich voor een kwartaal buitensluit en dat geen enkele operator hem in die periode kan helpen. Bij een opwelling is dat een zware beslissing; na een slechte nacht is het precies de juiste.

De Kansspelcommissie zegt daarbij iets dat ze eerlijkheidshalve moet zeggen: ze is niet verantwoordelijk voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen. Er bestaat met andere woorden geen absolute garantie dat de muur u tegenhoudt. EPIS is een systeem, en systemen falen. Wie de bescherming wil, moet niet vertrouwen op de gegevensbank alleen, maar ook op de limieten op zijn eigen rekening.

De wekelijkse stortingslimiet van 200 euro en hoe u hem opheft

Dit is de regel die het gedrag van Belgische spelers het meest heeft veranderd. De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website.

Het is belangrijk wat die limiet precies begrenst. Het gaat om het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet om de inzetten. De limiet is dus geen grens aan het spel, maar aan de geldstroom naar de aanbieder toe. Wie zijn saldo jarenlang bewaart en van daaruit speelt, merkt de limiet nauwelijks. Wie verliest en opnieuw wil storten, merkt haar diezelfde dag.

Deze pagina geeft de limiet aan een lezer die het delen met anderen. Ze geldt per website. Twee aanbieders, twee limieten, en dat is een gegeven dat u moet kennen voordat u zich afvraagt waarom uw saldo ergens anders sneller groeit dan hier.

Hoe de limiet wordt opgeheven, staat heel precies. Wie de wekelijkse limiet van 200 euro wil opheffen, moet daarom vragen, en alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank mogen dat vragen. Wie daar wel geregistreerd staat, krijgt van deze limiet geen afstand, hoe zijn persoonlijke situatie er ook uitziet. Deze pagina herhaalt dat niet bij elke aanbieder, want het is dezelfde regel voor alle tien: de Kansspelcommissie en de Nationale Bank hanteren één systeem, en het hangt aan de persoon, niet aan het merk.

En dan het onderdeel dat meestal ondersneeuwt. Het gaat om de bovenkant. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. Dat is een one-way ratel die u, en niet de aanbieder, in de hand hebt, en die in de praktijk het nuttigste gereedschap is dat een Belgische speler heeft. Deed 200 euro per week pijn, dan is de vraag naar een limiet van 20 euro geen formaliteit maar het enige cijfer dat echt aan uw spel raakt.

Krediet, kredietkaarten en de grens van wat u nog kunt kopen

Hier is de wet nog harder dan waar ook. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Wie de wet schrijft, weet waar de grens van een verslaving begint: niet bij vrije tijd maar bij geleend geld.

Betekent dat dat geen betaalkaart van een bank aan bod komt? Nee. Visa Debit, Bancontact en overschrijving zijn debetmiddelen en staan er niet onder. Wat de wet raakt, is het krediet, niet het betalingsinstrument. Wie op de betaalpagina van een aanbieder een kredietkaart van een Belgisch merk ziet staan, kijkt naar een aanwijzing. Deze pagina is voorzichtig met conclusies uit één scherm — de vermelding van een methode in de eigen voorwaarden van een aanbieder is geen bewijs dat ze voor elke transactie openstaat, en de vermelding van een betaalmethode is in de tabel hierboven precies daarom als een verklaring van de aanbieder opgenomen en niet als een feit.

Let ook op de kleine lettertjes van de aanbieder zelf. Artikel 4 § 4 van de wet verbiedt spelen met de gegevens van iemand anders. Een account op naam van uw partner is geen slimme omweg, het is een overtreding.

Hulp, preventie en de cijfers die niemand op een bonuspagina zet

De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777. Voor Nederlandstalige spelers in Vlaanderen is er gokhulp.be. Voor Franstalige spelers in Brussel bestaan joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Onder de tien van deze pagina verwijst Napoleon Sports naar zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie en naar gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. Circus Sport biedt tools om speellimieten in te stellen. Scooore laat inzet-, tijds- en stortingslimieten instellen, zet de opvolging van speelgedrag klaar en verwijst naar persoonlijke hulp, met spelen voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Op 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht en verwijst de site naar een pagina over verantwoord wedden, de Kansspelcommissie en Gambling Help.

De middelen bestaan dus, en ze zijn alle tien gratis en anoniem. Maar er is een verschil tussen een middelenpagina en een rem, en dat verschil is de reden waarom dit onderwerp op een kostengerichte pagina thuishoort. Een limiet kost u niets zolang u hem niet nodig hebt, en alles op het moment dat u hem wel nodig hebt maar niet hebt ingesteld. De aanbieders van hierboven stellen alle tien limieten ter beschikking, al verschilt de zichtbaarheid: bij Scooore en Circus Sport wordt de limiet als functie vermeld, bij Napoleon Sports staat het beheer van stortings- en tijdslimieten op de startpagina, en bij 711 Sports staat alleen de verplichte leeftijdsvermelding met een doorverwijzing naar een preventiepagina. Voor de praktijk betekent dat één ding: lees, bij de registratie, één keer de limietpagina en stel minstens één grens in, ook als u van plan bent er nooit iets aan te hebben. Dat is het goedkoopste verzekeringscontract dat u in uw leven sluit.

Wat deze pagina daarbij stellig vindt: het verbod op bonussen is geen regeldrift van een overijverige toezichthouder. Het is de enige regel in het hele systeem die de aanbieder verbiedt om van een spel een aanwinstproject te maken. Waarom dat ertoe doet voor wie op het punt staat te registreren, staat bij de tien aanbieders hieronder.

De tien aanbieders met een F1+-vergunning, één voor één bekeken

De tien hieronder staan in de volgorde van het registeruittreksel en met de dossiergegevens erbij. Elk van die aanbieders heeft een eigen profiel, en de kost van een account hangt af van wat u zoekt: wie een avond per week op een topwedstrijd speelt, weegt andere dingen dan wie elke dag op een kleine competitie aan de slag wil. De quoteringen per aanbieder staan er bewust niet bij. Wat er wel bij staat, is wat de eigen voorwaarden van elke aanbieder over zijn aanbod zeggen, en wat dat betekent voor wie daar zijn geld achterlaat.

1. Golden Palace Sports: een breed betaalluik achter zijn vergunning

Golden Palace Sports (dossier 126426, houder Stargames) vermeldt Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer als betaalmethoden. Dat is geen zin om naast te lezen. Een stortingsrail die werkt, houdt de wekelijkse limiet draaglijk; een rail die hapert, dwingt u naar een omweg, en de wetgever heeft omwegen juist dichtgetimmerd: betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen via informatiemaatschappij-instrumenten, en een lening of krediet aan een speler is dat eveneens.

Voor wie zijn saldo opbouwt en pas later speelt, is de breedte van dat betaalluik de reden om hier te blijven. Er is geen aanbodverhaal en geen bonus, want een bonus zou een overtreding zijn, en dat is precies de geruststelling die deze aanbieder verkoopt of eigenlijk verzwijgt. Wie stort met een e-wallet, krijgt er bovendien een dunne extra laag: het geld dat niet meer op uw bankrekening staat, voelt anders dan het geld dat er nog wel staat.

Mijn oordeel: een degelijke kasdeur. De operator brengt tien betaalkanalen op de balie, terwijl de funfactor nul is. Wie op gras speelt met een kaartje van een kleine bank uit de Kempen, is hier thuis.

2. Elite Sports: het profiel van een paardenhuis dat ook voetbal verkoopt

Elite Sports (dossier 116869, houder Belgische PMU) biedt weddenschappen vóór en tijdens de wedstrijd op voetbal, tennis, basketbal, wielrennen en paardenrennen. Dat is een palet van vijf sporten naast een houder die zelf in de paardenmarkt zit, en de combinatie is even logisch als de moeite van de ontleding waard.

Eerst de paarden, want daar zit de institutionele eigenaardigheid. Voor paardenrennen bestaat een eigen vergunningstelsel: alleen bepaalde onderlinge weddenschappen en vaste weddenschappen mogen, ook op races in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt, en de organisator heeft daarvoor de F1P-vergunning nodig. De eigenaar achter Elite Sports is dezelfde naam als die van een van de paardenhuizen op het register. Wat dat betekent voor een paardenweddenschap op deze site, en of er onderlinge weddenschappen lopen, is niet komen vast te staan, en deze pagina raadt niemand aan om daar van uit te gaan: lees de wedvoorwaarden van de site zelf voor u een paardenweddenschap plaatst.

Dan de rest van het programma. Wie om de haverklap op een andere sport wil wedden, mist breedte. Wie zijn ding doet in één van de vijf, zit hier even goed als elders, met het voordeel dat een kleiner huis zijn aanbod simpeler houdt en de markten die er zijn ten minste bereikbaar blijven.

Mijn oordeel: een huis met een erfgoed en een smalle schouw. Wie voetbal, tennis en de renbaan in één account wil, krijgt hier een samenhangend aanbod. Wie bij elke tweede sport iets anders wil, moet van deze site geen wonderen verwachten.

3. Vivat Bet: livestreams en live wedden in de app

Vivat Bet (dossier 117734, houder L.B.C.) kondigt in zijn app livestreams aan van voetbal-, basketbal-, hockey-, tennis- en bokswedstrijden, met live wedden tijdens de wedstrijd. Vijf sporten in een stream, en dat is een keuze met gevolgen voor de portemonnee.

Live wedden is namelijk precies het spel waarbij de marge het hardst bijt. Wie tijdens de wedstrijd op een doelpunt speelt, speelt op een markt die de aanbieder continu herprijst, en de marge per markt wordt daar bijgehouden door een handelaar die niets anders doet. Dat maakt de quotering in-play vaak slechter dan voor de wedstrijd, en het maakt het aantal weddenschappen per avond groter. Twee effecten, beide op het budget.

Daar staat iets tegenover dat u niet kunt wegtoveren: wie de wedstrijd kan volgen zonder tweede abonnement, kijkt langer naar het spel dan naar het scherm ernaast, en dat is op zichzelf een rem. Er is een grijze zone die de wet in dit opzicht openlaat — de gelezen tekst bevat geen specifieke bepaling over live wedden en cash out, al bieden de aanbieders ze aan. Wie op een livestream inzet, moet dus met meer dan de logo's leven: hij wedt in een discipline waar de Europese wetgever nog geen richting heeft gegeven, en zijn enige houvast is het aanbod dat zijn eigen aanbieder toont.

Mijn oordeel: dit is het merk voor wie de wedstrijd wil zien terwijl hij speelt. Wie zijn kans wil drukken in plaats van zijn kijkgenot te vergroten, blijft bij de markt vóór de wedstrijd.

4. bwin: de livestream met honderden evenementen en de leeftijd van 21 jaar

In zijn Belgische app kondigt bwin (dossier 117735, houder Leader Bet) een livestream aan van honderden sportevenementen en voetbalwedstrijden per dag. De vermelding 21+ staat erbij, en dat is geen formaliteit: de minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar en niet 18, op grond van artikel 54 § 1 van de wet, en die regel is van kracht sinds 1 september 2024. Wie op de buitenlandse versie van een merk belandt waar 18 jaar de drempel is, zoekt de verkeerde markt op.

De vermelding 21+ is ook de aanleiding voor een opmerking die niemand graag hoort. Een operator die 18-jarigen weert, verliest een klantenbestand en wint er niets bij, in cijfers. Aan welk bedrijf denkt u dat de duizenden leden van de fanclub toevallen? Er is een verschil tussen een operator die de leeftijdsregel naleeft omdat de wet dreigt met het verlies van de vergunning en het terugbetalen van inzetten, en een aanbieder zonder vergunning die de regel niet kent. bwin zit in de eerste categorie: de wettelijke minimumleeftijd is 21 jaar en de hele scope van het aanbieden is daarop gebouwd.

Voor de speler is dat alles een voordeel en een val tegelijk. Voordeel: de app is categorisch, en geen enkel scherm nodigt een 18-jarige uit. Val: het gemak van de livestream maakt de sessies langer zonder dat de rekening langer wordt. Wie hier een account opent, heeft een van de dikste programmas van deze tien, en de verantwoordelijkheid voor de duur van zijn sessies des te meer.

Mijn oordeel: een breed livestreamluik met de leeftijdsgrens netjes op de voorgrond. Wie op volume speelt, vindt hier zijn markt. Wie zijn sessies niet ziet aflopen, doet er goed aan meteen een tijdslimiet te zetten.

5. Scooore: de vergunningsdata en het aanbod van meer dan vijftig sporten

Scooore (dossier 163192, houder Scooore) kondigt meer dan 50 sporten aan — voetbal, tennis, basketbal, Formule 1, e-sport en darts — en vermeldt zijn F1- en F1+-vergunningen met de geldigheidsdata: afgeleverd door de Kansspelcommissie van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Dat is de enige van deze tien waar een concrete vergunningstermijn in de vermelding staat, en het is een detail dat meer zegt dan een logo.

Een vergunning met een looptijd van negen jaar is een langdurige relatie: de aanbieder heeft belang bij duurzaamheid en niet bij een snelle campagne, want de investering moet over die negen jaar worden terugverdiend. De klant die zijn account hier opent, zit aan een partij die tot 2031 kan blijven zitten.

Van de tien noemt Scooore het breedste sportenpalet in doorlopende tekst. Het dekt Formule 1 en darts, sporten waarvoor het publiek in België niet klein is, en het noemt e-sport, een markt waarover de wet zwijgt: er is geen specifieke bepaling gevonden en het blijft dus onzeker of de Kansspelcommissie die markt beperkt. Scooore biedt hem aan, en dat aanbod is zijn eigen verklaring, waarvoor de operator instaat.

Verder is het de enige van de tien bij wie de vermelding van limieten uitvoerig is: inzet-, tijds- en stortingslimieten kunnen worden ingesteld, het speelgedrag wordt opgevolgd en persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Dat is niet alleen mooi gepraat: een aanbieder die zijn instrumenten op de voorgrond zet, weet dat wie zijn limiet kent ook zijn budget kent.

Mijn oordeel: een van de weinige van deze tien waar de vergunningsduur en de limietinstrumenten samen te vinden zijn. Wie zijn spel rationeel organiseert, vindt hier de minste losse draden.

6. Bet777: meer dan tweeduizend soorten weddenschappen op zestig sporten

Bet777 (dossier 117638, houder Casino de Spa) kondigt in zijn app meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan. Dat is een ander soort belofte dan de vorige: niet zoveel sporten als mogelijk, maar zoveel markten als er bestaan.

Tweeduizend markten is veel, en het is tegelijk precies het getal dat u niet moet verwarren met waarde. Een aanbieder met tweeduizend markten heeft ze niet allemaal even scherp geprijsd, en de dunne markten zijn gebruikelijk de duurste. Wie voor de eerste keer op een marge let, kan dat hier doen: kies een kleine competitie, haal de quoteringen van de twee of drie aanbieders op, reken de marge uit. Waar de marge het hoogst oploopt, zit de diepste markt. Dat is geen nadeel: een weddenschap op een speler in een lagere divisie is een dienst, en diensten kosten.

Waar de spaarpot vandaan komt bij een speler die hier zijn account opent, is de duidelijke keuze per wedstrijd. Wie alles wil wedden wat hij zich voorstelt, zit hier; wie hoopt op scherpe prijzen in een niche, betaalt er meer dan op een topwedstrijd in de eigen competitie.

Mijn oordeel: het breedste wedbord van deze tien. Wie zijn markten rustig uitzoekt en één of twee per week speelt, haalt hier alles wat hij wil. Wie de lol zoekt in het aantal, vindt het ook, en betaalt de prijs.

7. Starcasino Sport: dertig sporten en e-sport op Twitch

Starcasino Sport (dossier 116431, houder SGS Betting) kondigt meer dan 30 sporten aan plus de belangrijkste e-sportcompetities, die in de app live via Twitch worden gevolgd. Dat is een keuze met een dubbele bodem.

De samenwerking met Twitch is de opvallendste keuze in dit hele rijtje. Het publiek van die kanalen is jonger en het kijkt in real time. Wie daar een account opent, heeft de stortingslimiet van 200 euro per week en per website nodig als regulerend instrument, want de hele opzet van een stream is continuïteit en niet een avondje Belgisch voetbal.

De e-sportcompetities zijn een terrein waarover de wet zwijgt: er is geen bepaling over gevonden en het is dus niet vast te stellen of de toezichthouder ze beperkt. Wat een aanbieder aankondigt, is zijn eigen verklaring. Wie zijn geld op een markt zet die de wet niet noemt, neemt het risico van de interpretatie erbij. Dat hoeft geen ramp te zijn; het hoort wel op de balans te staan naast de mogelijke opbrengst.

Mijn oordeel: het meest uitgesproken publieksprofiel van de tien en de dunste bodem onder het aanbod. Wie zijn grenzen zelf kent, vindt hier een ruim aanbod. Wie ze zoekt, moet ze meteen instellen.

8. Betsson Sports: gratis livestreaming voor wie een account heeft

Betsson Sports (dossier 116764, houder Sagevas) biedt gratis livestreaming die voorbehouden is aan houders van een account. De stream omvat de grote Europese voetbalcompetities, de NBA, de Euroleague, de Grand Slams, de ATP- en WTA-toernooien, paardenrennen, hondenrennen en e-sport.

Gratis is het woord om even bij stil te staan, en de rekening van dat woord is niet verstopt. De stream is alleen beschikbaar voor wie een account heeft, wat betekent dat de stream geen product op zich is maar een aanloop naar de markten ernaast. Wie de wedstrijd volgt, ziet de quotering in beweging, en een quotering die beweegt is een quotering die verleidt. Het is geen sinistere constructie; het is televisie in een winkeltje, en de hele reden waarom een winkeltje televisie ophangt, is om u te laten blijven staan.

Economisch is dit een van de duurste aanbiedingen tussen de tien, en niet omdat de stream zelf ergens in rekening wordt gebracht. Er is nu eenmaal geen stream over zoveel competities te bouwen in een land met vijfentwintig vergunde domeinen, zonder dat daar kosten tegenover staan. De speler betaalt die kosten indirect, via de marge op de markten die hij kiest.

Mijn oordeel: de grootste stream uit de reeks, met een helder voorbehoud. Wie de volgorde van lifwedstrijden, competitie per competitie en de Grand Slams, echt kan gebruiken, haalt hier de beste kijkervaring van deze tien. Wie anders naar live-odds kijkt dan naar een spel, doet er goed aan de stream en de wedmarkten gescheiden te houden.

9. Betano: SpeedBet, MyLive en honderden markten live

Betano (dossier 116777, houder Casinos Austria International Belgium) kondigt de functies SpeedBet en MyLive aan, plus honderden markten live en op e-sport. Twee functies en twee beloften, en ze verdienen een eigen blik.

Wat een functie als SpeedBet in de praktijk belooft, is een weddenschap die sneller wordt afgesloten, met minder stappen tussen het zien en het drukken. Dat is gemak en het is een kost, en ze zijn onlosmakelijk verbonden. Elke stap die u wegneemt uit een weddenschap, is een moment dat u niet heeft om over de inzet na te denken. Voor wie wedt met een plan, is een snelle functie een ritssluiting. Voor wie wedt op gevoel, is het de deur naar een tweede weddenschap in dezelfde minuut.

MyLive is hetzelfde verhaal aan de andere kant: meer grip op de wedstrijd terwijl hij loopt. Bij honderden live-markten en e-sport erbij, hoort dezelfde kanttekening die bij elke aanbieder van live wedden geldt. De wet bevat over live wedden en cash out geen specifieke bepaling in de gelezen tekst en de aanbieders bieden ze aan; de scherpte van de live-quotering is het enige cijfer dat de speler zelf kan nagaan.

Mijn oordeel: de meest uitgesproken functionaliteits-aanbieder van de tien. Wie graag merkt hoe een goede app uw spel organiseert, vindt hier zijn partij. Wie zijn inzet het liefst met twee seconden nadenken plaatst, zit hier aan de verkeerde kant van het gemak.

10. Circus Sport: zes sporten en de tools om speellimieten te zetten

Circus Sport (dossier 124893, houder Circus Belgium) dekt voetbal, tennis, basketbal, rugby, hockey en wielrennen en kondigt tools aan om speellimieten in te stellen. Zes sporten is het nauwste palet van de tien.

Die smalle lijst is geen zwakte voor wie voetbal, tennis en basketbal speelt. Ze is het wel voor wie hockey of handbal zoekt en de aanbieder alleen op de sluitingsavond leert kennen. De vergunningstermijn is evengoed dezelfde, dus geografisch en qua veerkracht zit deze aanbieder goed: houder is een Belgisch uitbater van fysieke inrichtingen die op die markt al jaren meedraait.

De vermelding van de limiettools naast de sportenade is de reden om deze aanbieder te vermelden, ook bij zo'n smal programma. Een limiet is het enige aanbod op deze pagina waarop een operator geen marge verdient, en een aanbieder die de tool vooraan zet, verkoopt zijn eigen discipline. Dat is een kwaliteit die je in de sector niet vaak aantreft; althans in België blijft de verleiding bij de top 10 merkbaar.

Mijn oordeel: een aanbieder met een klein bord en een goede rem. Wie zijn eigen grenzen wil instellen voordat er iets fout gaat, zit hier aan de juiste kant; wie bij elke tweede sport iets anders wil, zal bot vangen.

Vijf vragen die mensen stellen voordat ze zich registreren

Op welke competities en evenementen kan er in België worden gewed?

Op alles waarvoor de aanbieder een markt opent, met uitzonderingen: een activiteit die de openbare orde schaadt, een gebeurtenis waarvan de uitslag al bekend is en een wedstrijd waarin de meeste deelnemers jonger zijn dan 21 — jeugdsport dus — mogen niet. Voor paardenrennen geldt een aparte F1P-regeling. De aanbieder bepaalt hoe diep hij een competitie bedient.

Hoe weet ik of een website echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Neem de domeinnaam en het vergunningnummer van de website zelf en leg ze naast het openbare F1+-register van de Kansspelcommissie, waar de dossiers en de domeinen samen staan. De vergunning hangt aan dat domein en niet aan het merk of het logo. In de versie van 9 oktober 2026 ging het om 24 dossiers voor 25 domeinnamen. Een buitenlandse vergunning vervangt de Belgische niet.

Hoe reken ik zelf uit wat een weddenschap met een bepaalde quotering mij kan opbrengen?

Keer de quotering om naar een kans: 1 ÷ 1,90 = 52,6 %. Doe dat voor alle uitkomsten van één markt en tel de uitkomsten op. Alles boven de 100 % is wat de aanbieder houdt. Zo ziet u in uw eigen quoteringen wat de markt u gemiddeld terugbetaalt en hoe scherp uw aanbieder staat.

Hoe herken ik de marge van een bookmaker in de odds?

Op een markt met twee uitkomsten en odds van 1,90 en 1,90 komt u op 105,3 %; het overschot van 5,3 % is de opslag bovenop de 100 %. De feitelijke marge voor de aanbieder bedraagt 5,0 %, waardoor van elke ingezette euro gemiddeld 95 cent terugkeert. Komt u op 107 %, dan is de opslag 7 % en de marge ongeveer 6,5 %. Die band is niet vast: hij loopt op in kleine competities en op live-markten, waar de prijs continu wordt bijgesteld.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, en betaal ik als speler belasting op mijn winst?

De belasting is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % op online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; in Wallonië geldt 15 % van de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen en 11 % voor online geplaatste weddenschappen. Of winst van de speler belast wordt, staat niet vast op grond van een primaire bron; die vraag hoort bij de FOD Financiën of bij een accountant.